openingstijden

Telefoon: 078 - 6411457
Kantoortijden geopend
maandag t/m vrijdag
8.30 uur tot 17.00 uur.

Navigatie

Specialisaties

hkz

Lees verder over de symptomen van stress

 

Lichamelijke gevolgen

Hartkloppingen
Benauwd gevoel op de borst
Hoofdpijnen en ander lichamelijke klachten. 
Slecht herstellen van een verkoudheid
Meer zweten
Veel zuchten of hyperventileren
Dikker worden of juist magerder worden.
Onrustige gevoelens.
spanningen zijn voelbaar.
Slecht slapen.
Vermoeidheid.
Oude klachten steken de kop weer op (bv eczeem, astma, rugpijn)

 

 

Mentale gevolgen

Vermindering van het concentratievermogen. Het is moeilijker om ergens onze aandacht bij te houden.
 

Je wordt gemakkelijk afgeleid. Regelmatig, zelfs midden in een zin, ben je de draad kwijt van je
betoog of je gedachten.
 

De reactiesnelheid wordt onvoorspelbaar.
De reactiesnelheid neemt af; pogingen om dit te compenseren kunnen leiden tot overhaaste,
ondoordachte beslissingen.
Het aantal fouten neemt toe.
Door alle reeds genoemde gevolgen neemt het aantal fouten in handelingen en cognitieve taken toe.
Beslissingen worden onbetrouwbaar.
Het organisatievermogen gaat achteruit.

Van lange termijnplanning is weinig sprake meer.
Bestaande omstandigheden en toekomstige consequenties worden niet goed getaxeerd door de hersenen.
Er ontstaan meer misvattingen en denkfouten.

We gaan ons sneller irriteren.

 
Emotionele gevolgen


De lichamelijke en psychische gespannenheid wordt groter. Het vermogen om de spieren te ontspannen,
zich prettig te voelen, niet te denken aan zorgen en angsten, wordt minder.
 

Er ontstaat angst voor ziekte-ideeën. De werkelijke ziekteverschijnselen van stress worden uitgebreid
met ingebeelde klachten.

Er is geen sprake meer van zich prettig en gezond voelen.
Er treden veranderingen in de persoonlijkheid op. Nette, punctuele mensen kunnen onverzorgd en slordig worden;
zorgzame mensen onverschillig.
 

Bestaande persoonlijke problemen worden groter.
Angstgevoelens, overgevoeligheid, afstandelijkheid en vijandigheid worden sterker.
 

Emotionele weerstand verdwijnt. Er is een toename van emotionele uitbarstingen.
Depressies en gevoelens van hulpeloosheid steken de kop op.

De vitaliteit neemt steeds verder af.
Er is sprake van een toenemend gevoel van machteloosheid: men heeft minder vat op gebeurte­nissen, op zijn gevoelens over die gebeurtenissen en op zijn gevoelens ten aanzien van zichzelf.
 

Er is sprake van een snelle vermindering van het gevoel van eigenwaarde.
Er ontwikkelen zich gevoelens van onvermogen en nutteloosheid en machteloosheid.
Algemene gedragsveranderingen door te veel spanningen
Betrokkenheid en enthousiasme verflauwen.
 

Plannen en levensdoelen worden opgegeven, hobby's vallen weg, gekoesterde bezittingen worden van de hand gedaan.
 

We melden ons vaker ziek. Er ontstaan problemen door te laat komen of helemaal niet verschijnen
(bijvoorbeeld op het werk), een gedrag dat wordt verontschuldigd door werkelijke of ingebeelde klachten, of men neemt zijn toevlucht tot smoesjes.
 

Het gebruik van verdovende middelen neemt toe. Alcohol, cafeïne, nicotine,
voorgeschreven kalmerende medicijnen of andere verdovende middelen worden vaker gebruikt.
Men heeft minder energie. De hoeveelheid energie neemt af, of fluctueert van dag tot dag zonder duidelijke reden.
Het slaappatroon vertoont stoornissen. Het inslapen of het doorslapen levert problemen op.
 

Cynisme over klanten, collega s enz, steekt de kop op. De neiging groeit om de schuld bij
anderen te zoeken: 'Wat moet je met zulke mensen beginnen?
Over zes maanden zitten ze toch weer in de problemen'. 'Niemand maakt zich er druk over, behalve ik.'
Nieuwe informatie wordt genegeerd. Nieuwe regels, die zinvol kunnen zijn, of nieuwe ontwikkelingen worden van de hand gewezen: 'Ik heb het veel te druk om me met dat soort dingen bezig te houden.'
 

Verantwoordelijkheden worden afgeschoven.
Er is een toenemende neiging om grenzen te verleggen en onaangename taken op anderen af te schuiven.
 

Problemen worden steeds oppervlakkiger 'opgelost'. Er worden noodgrepen en korte-termijn-oplossingen toegepast.
 

Pogingen om dieper te graven of om iets te voltooien, lopen spaak. Men geeft het sneller op.
 

Dreigen met zelfmoord kan voorkomen.
 

Er worden opmerkingen gemaakt in de trant van 'aan alles een einde maken' en 'zinloos om door te gaan'.

Copyright © 2010 Fysiopapendrecht